Even het basisverhaal

De Alocasia komt uit het tropisch regenwoud van Zuidoost-Azië. In het wild staat ze onder de bladeren van grote bomen, in warme, vochtige lucht, met overal helder filterlicht maar zelden directe zon. Vertaald naar jouw woonkamer: iets verder van het raam, geen tocht, en, het belangrijkste, niet droog.

Wat haar bijzonder maakt: ze is geen plant die stilletjes wegkwijnt als ze ongelukkig is. Ze laat het zien. Een blad dat hangt, een rand die geel kleurt, soms een heel blad dat valt. Klinkt erg, maar het is haar manier om te communiceren vóór ze er echt slecht aan toe is. Wie leert lezen wat ze laat zien, heeft jaren plezier van haar.

Licht

Half-licht is haar sweetspot. 1 tot 2 meter van een raam dat op het oosten of westen ligt, zonder dat de middagzon op haar bladeren schijnt. Direct zonlicht laat haar bladeren verbranden in plekken, onomkeerbaar. Te weinig licht en haar groei stopt; nieuwe bladeren blijven klein.

Water

Vochtig houden zonder kletsnat. Voel met je vinger of de bovenste centimeter aarde droog is, dan water. In de zomer is dat vaak twee keer per week, in de winter één keer per week of zelfs minder. Belangrijk: laat geen water in de schotel staan langer dan een uur, haar wortels rotten snel.

Verpotten en voeden

Eens per twee jaar in het voorjaar, in een pot die hooguit 3 cm groter is. Ze houdt van een doorlatend mengsel: gewone potgrond met perliet, kokoschips of orchideeënsubstraat. In het groeiseizoen één keer per drie weken een halve dop voeding. In de winter rust geven, niet bemesten, weinig water.