Even het basisverhaal

De Sansevieria komt uit West-Afrika en is een vetplant in vermomming. Haar dikke, rechtopstaande bladeren zijn watertanks; haar wortels kunnen wekenlang zonder water; haar bladeren verdragen alles van bijna donker tot direct zonlicht. Wij hebben in 47 jaar exemplaren in de etalage gehad die elke week vergeten werden, met flikkerende verlichting, en jaren bleven leven, ze is in een woord onverwoestbaar.

Behalve op één ding. Te veel water. Dat is werkelijk de enige manier waarop een Sansevieria doodgaat, en we zien het bij veel klanten gebeuren juist omdat ze "hem ook iets willen geven". Doe dat dus niet. Een Sansevieria die jij twee maanden vergeet, is gelukkiger dan een die je elke week verwent.

Licht

Hij doet het overal. Direct voor het zonnigste raam? Prima. In een hoekje aan de andere kant van de kamer? Ook prima. Hangkast met enkel kunstlicht? Verbazingwekkend genoeg ook prima. Hoe lichter, hoe sneller hij groeit; hoe donkerder, hoe langzamer, maar dood gaat hij in geen van beide gevallen.

Water

Vuistregel: in de zomer eens per 2 weken een flinke scheut, in de winter eens per 4 weken (of zelfs minder). Belangrijker dan het schema is dat de aarde altijd volledig droog is voor je weer geeft. Niet de bovenkant droog, het hele potje droog. Steek je vinger zo diep mogelijk in de aarde; voelt het ergens nog vochtig, dan wachten.

Verpotten en voeden

Verpotten eens per 3 a 4 jaar in cactus- of vetplantsubstraat, nooit gewone potgrond, die is te zwaar. Een krappe pot is geen probleem; ze houdt zelfs van een wat krappe pot. Bemesten amper: een keer in mei, een keer in juli, met cactusvoeding.